Een beer in het bos

beer
Foto is die buurt, niet van vandaag. De beer zat in meer dicht begroeid bos.

Ik ga bijna elke middag met de kattenjager het bos in. Meestal met de auto een stukje het dorp uit en dan een stuk zo’n houthakkers pad oprijden, auto laten staan en dan over die paden lopen. Vanmiddag ook weer, op dezelfde plek als gisteren. Ik was daar niet eerder geweest maar het was er erg mooi en ruig dus vandaag terug naar diezelfde plek. We waren een heel eind zo’n pad afgelopen en aan het eind omgekeerd en weer richting auto gelopen. Aan de ene kant was bos op een flauwe helling, aan de andere kant van het pad lag een stenen wal van ongeveer 2 meter met daarachter heel dicht bos. 

 

We liepen langs een onderbreking in die stenen wal en de hond bleef staan. Hij stak zijn neus in de lucht en stond de lucht te snuffelen. Hij rook duidelijk iets. Toen ging zijn staart omlaag en zonder te blaffen kwam hij bij me staan. Nou is mijn hond redelijk hyper en dit was wel erg vreemd gedrag. Ik kijk het bos in en op dat moment gromde daar iets. Een meter of 15 van me af stond een beer. Hij bleef staan en ik voelde mijn hart in mijn keel. Veel opties had ik niet, ik ben langzaam doorgelopen en na een meter of 10 liep ik weer uit het zicht van die beer achter de stenen wal. De hond bleef pal naast me lopen en wilde duidelijk weg, net als ik. Toen ik uit zicht was ben ik wat sneller gaan lopen en heb die beer niet meer gezien of gehoord gelukkig. 

Ik had mijn mobiel in mijn binnenzak, maar het is geen seconde in mij opgekomen om mijn jas open te doen, ding te pakken, aanzetten, en foto’s te maken, weglopen stond hoger op mijn verlanglijstje. Ik zoek vaker zulke flink afgelegen stukken uit om te wandelen maar daar ga ik toch maar wat voorzichtiger mee worden. Je komt beren normaal gesproken niet zomaar tegen omdat ze vluchten als ze mensen horen maar deze heeft me door die wal waarschijnlijk niet zien of horen aankomen. Ik ben blij dat hij van schrik niet op me afgestoven is in elk geval.

Op de kaart is te zien waar het precies was.

3 gedachten over “Een beer in het bos”

  1. Er zijn speciale berenbellen. Had ik ook mee naar Lapland, toen we in een zeer berenrijk gebied zaten. Als je een hond bij je hebt, zijn ze namelijk wat minder bang. Die beren bedoel ik.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *