De winter is nu echt begonnen

winter
Mijn landgoed

De winter is nu echt begonnen. Het is mijn favoriete seizoen dus het is weer volop genieten. Er ligt nog geen meter sneeuw, maar dat komt zeker nog. We hebben nu afwisselend dagen met veel zon en met lichte sneeuw en langzaam verandert het bos in een sprookjesbos. De temperaturen liggen tussen -7 en -15 graden.

Nu het zo mooi is buiten maak ik veel foto’s als ik de hond uitlaat. Beelden zeggen meer dan woorden, dus ik ga geen grote lap tekst schrijven, ik post gewoon een reeks foto’s van de afgelopen week.

Gimegolts Kanjon

gimegolts
Gimegolts Kanjon

Het is hier volop herfst en de bossen hebben nu echt prachtige kleuren. Vandaag was het grauw weer met wat wind en buien. Niet echt geweldig dus. Omdat ik de komende tijd weer naar school moet en nog veel moet doen thuis ben ik er vandaag toch maar op uit getrokken met de camera, want de volgende keer dat ik daar tijd voor heb liggen de herfstkleuren waarschijnlijk al op de grond.

“Gimegolts Kanjon” verder lezen

Kabelbaan slingeren in Lapland

kabelbaan
Kabelbaan voor erts vervoer

Vandaag zijn we in de langste kabelbaan ter wereld geweest. Als je in de Zweedse provincie Västerbotten rondrijdt dan zie je regelmatig betonnen palen in het bos staan. In de jaren 40 zijn deze gebouwd. Er is toen een 96 kilometer lang traject aangelegd tussen Kristineberg en Boliden. Aan die kabelbaan hingen grote emmers, waarin het gedolven erts van de mijnen werd vervoerd naar de verwerkingsfabriek in Boliden. Deze kabelbaan is destijds in 1 jaar tijd aangelegd, onder redelijk primitieve omstandigheden. Tot in de jaren 80 is deze route in bedrijf geweest, daarna werd het vervoer van erts overgenomen door vrachtwagens.

“Kabelbaan slingeren in Lapland” verder lezen

Een beer in het bos

beer
Foto is die buurt, niet van vandaag. De beer zat in meer dicht begroeid bos.

Ik ga bijna elke middag met de kattenjager het bos in. Meestal met de auto een stukje het dorp uit en dan een stuk zo’n houthakkers pad oprijden, auto laten staan en dan over die paden lopen. Vanmiddag ook weer, op dezelfde plek als gisteren. Ik was daar niet eerder geweest maar het was er erg mooi en ruig dus vandaag terug naar diezelfde plek. We waren een heel eind zo’n pad afgelopen en aan het eind omgekeerd en weer richting auto gelopen. Aan de ene kant was bos op een flauwe helling, aan de andere kant van het pad lag een stenen wal van ongeveer 2 meter met daarachter heel dicht bos. 

“Een beer in het bos” verder lezen