Tripjes op de sneeuwscooter

Sneeuwscooter trip
Tochtje op de sneeuwscooter

Tja, en wat doe je dan de hele dag in die lange donkere strenge Laplandse winters. De hele dag bij de kachel zitten en blikvoer eten, wachten tot het weer zomer wordt natuurlijk. Of misschien toch niet. Die winters hier zijn zo donker niet, we zien de zon hier in de winter vaker dan in Nederland in een zomer. Koud is het ook niet, wel onder 0, maar meestal windstil, dus gewoon lekker. Er ligt veel sneeuw en omdat ik nogal gebrekkig loop kan ik dus te voet heel weinig doen buitenshuis. Maar met een sneeuwscooter kan ik wel overweg, en daarmee kun je nu echt overal komen. We maken dus regelmatig mooie trips op de scooter. Soms in de buurt, soms ook langere tochten. Begin deze maand hebben we weer een lange tocht gemaakt. Mijn logé zat als passagier op de sneeuwscooter voor mij, en hij kwam op het idee om eens achterstevoren te gaan zitten. Hij heeft zo een leuk filmpje gemaakt van mij.

De winter is nu echt begonnen

winter
Mijn landgoed

De winter is nu echt begonnen. Het is mijn favoriete seizoen dus het is weer volop genieten. Er ligt nog geen meter sneeuw, maar dat komt zeker nog. We hebben nu afwisselend dagen met veel zon en met lichte sneeuw en langzaam verandert het bos in een sprookjesbos. De temperaturen liggen tussen -7 en -15 graden.

Nu het zo mooi is buiten maak ik veel foto’s als ik de hond uitlaat. Beelden zeggen meer dan woorden, dus ik ga geen grote lap tekst schrijven, ik post gewoon een reeks foto’s van de afgelopen week.

Een ochtendwandeling om het moeras

moeras
Moeras

Ik woon op de helling van een heuvel. De boven en achterkant van die heuvel is begroeid met mooi oud bos, en daarachter ligt een vlak stuk met moeras en een meertje. Vlak boven mijn huis langs is een wandelpad dat door en om dat moeras heen loopt. Ik loop niet erg makkelijk, dus ik was daar nog niet geweest. Mijn logeerkindje heeft daar wel gelopen, en de foto’s waren erg mooi. Het stond dus op mijn verlanglijstje om die wandeling ook eens te maken.

“Een ochtendwandeling om het moeras” verder lezen

Kabelbaan slingeren in Lapland

kabelbaan
Kabelbaan voor erts vervoer

Vandaag zijn we in de langste kabelbaan ter wereld geweest. Als je in de Zweedse provincie Västerbotten rondrijdt dan zie je regelmatig betonnen palen in het bos staan. In de jaren 40 zijn deze gebouwd. Er is toen een 96 kilometer lang traject aangelegd tussen Kristineberg en Boliden. Aan die kabelbaan hingen grote emmers, waarin het gedolven erts van de mijnen werd vervoerd naar de verwerkingsfabriek in Boliden. Deze kabelbaan is destijds in 1 jaar tijd aangelegd, onder redelijk primitieve omstandigheden. Tot in de jaren 80 is deze route in bedrijf geweest, daarna werd het vervoer van erts overgenomen door vrachtwagens.

“Kabelbaan slingeren in Lapland” verder lezen

Een beer in het bos

beer
Foto is die buurt, niet van vandaag. De beer zat in meer dicht begroeid bos.

Ik ga bijna elke middag met de kattenjager het bos in. Meestal met de auto een stukje het dorp uit en dan een stuk zo’n houthakkers pad oprijden, auto laten staan en dan over die paden lopen. Vanmiddag ook weer, op dezelfde plek als gisteren. Ik was daar niet eerder geweest maar het was er erg mooi en ruig dus vandaag terug naar diezelfde plek. We waren een heel eind zo’n pad afgelopen en aan het eind omgekeerd en weer richting auto gelopen. Aan de ene kant was bos op een flauwe helling, aan de andere kant van het pad lag een stenen wal van ongeveer 2 meter met daarachter heel dicht bos. 

“Een beer in het bos” verder lezen